BOUWMETHODE

Retourvelden

Langs het hele tunneltracé retourvelden te vinden waren? Bijvoorbeeld hier:
- in het Geusseltpark
- langs de Viaductweg
- ter hoogte van de Voltastraat
- de Noormannensingel
- bij het Koningsplein
- bij de Nassaulaan-West
- bij de Heerderdwarsstraat
- en natuurlijk ook bij Europaplein

EEN DROGE BOUWKUIP

Bijgewerkt: april 2017

Binnen de bouwkuip werd de betonnen tunnel aangelegd. Dat moest natuurlijk in een droge omgeving gebeuren. De damwanden die geplaatst waren hielden het grondwater voor een groot deel tegen. Maar binnendringen van grond- en regenwater was onvermijdelijk. Daarom moest allereerst het al aanwezige grondwater uit de bouwkuip worden weggepompt. Dat betekende wel dat het grondwaterpeil in de directe omgeving van de bouwkuip werd verlaagd. Om deze verlaging buiten de bouwkuip te beperken, werd het water via een stelsel van leidingen naar zogenaamde retourvelden in de directe omgeving van de bouwkuip gepompt. Zo zorgden we ervoor dat we de natuurlijke grondwaterstromen niet verstoorden en de grondwaterstanden in de omgeving gelijk bleven.
Situatie zonder retourbemaling Situatie zonder retourbemaling
Situatie met retourbemaling Situatie met retourbemaling

Calamiteitenleiding

Het kon voorkomen dat we grondwater niet kwijt konden. Bijvoorbeeld als het bemalingssysteem verstopt raakte of niet meer functioneerde. Of als we te maken kregen met hoge grondwaterstanden. In dat laatste geval mochten we het opgepompte grondwater niet meer terugbrengen in de bodem, omdat daarmee de grondwaterstand nog hoger werd. Tijdens zulke momenten kon een calamiteitenleiding in werking treden, die het overtollige water afvoerde naar de Maas.
 
Waar?
De calamiteitenleiding bestond uit stelsel van boven- én ondergrondse leidingen langs de Viaductweg en de P. Debeyelaan. Soms moesten die leidingen ook een weg passeren, zoals de Meerssenerweg. Daar ‘hing’ een buis over de weg. Vanuit de Meerssenerweg en Randwyck ging het leidingenstelsel verder via de Franciscus Romanusweg naar het riool.